Pak een willekeurig product uit een sourcingcatalogus en de kans is groot dat er een batterij in zit. LED-lampen, speelgoed, ventilatoren, massageguns, oordopjes, keukenweegschalen, huisdiertrackers. In een groot deel daarvan is de cel vastgelijmd, op de printplaat gesoldeerd en niet bedoeld om eruit te halen. Vanaf 18 februari 2027 mag dat ontwerp niet meer op de EU-markt worden gebracht (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 11 en artikel 96).
De Batterijenverordening, Verordening (EU) 2023/1542, verving op 18 augustus 2025 de oude Batterijenrichtlijn. De meeste artikelen erover zijn geschreven voor batterijfabrikanten en autobouwers. Dit artikel is geschreven voor de andere groep die ermee te maken krijgt: de importeur of merkhouder die kant-en-klare consumentenproducten in Azië inkoopt en ze op Amazon, Bol of een eigen webshop verkoopt. Ben jij dat, dan is de batterij in jouw product onder deze verordening jouw batterij. Er komen vier soorten verplichtingen op je bureau: de CE-markering van de batterij, de etiketten erop, de registratie en bijdragen voor inzameling, en de verwijderbaarheidsregel die in februari 2027 ingaat.
E-bikes, e-steps en andere lichte vervoermiddelen hebben een eigen batterijcategorie met een batterijpaspoort; die vallen buiten dit artikel.
1. Het korte antwoord
Vier dingen gelden voor elk consumentenproduct met een batterij, of die batterij nu is ingebouwd, los in de doos zit of apart wordt verkocht.
Sinds 18 augustus 2024 moet de batterij een CE-markering hebben, met een EU-conformiteitsverklaring en technische documentatie erachter, en mag de batterij niet meer dan 0,01% lood bevatten (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 17 en bijlage I). Importeer je het product van een fabriek buiten de EU, dan ben jij de importeur van die batterij en moet jij controleren of dit in orde is voordat je verkoopt.
Sinds 18 augustus 2025 gelden de regels voor producentenverantwoordelijkheid: wie een batterij als eerste in een lidstaat op de markt brengt, ook als die in een product zit, moet daar geregistreerd staan en betalen voor inzameling en recycling (bron: Verordening (EU) 2023/1542, hoofdstuk VIII).
Vanaf 18 augustus 2026 moet de batterij het geharmoniseerde etiket dragen met fabrikant, chemie, capaciteit en andere gegevens, met de kanttekening dat het precieze format afhangt van een uitvoeringshandeling van de Commissie; vanaf 18 februari 2027 komt daar een QR-code bij (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 13).
Vanaf 18 februari 2027 moet een draagbare batterij in een product gemakkelijk te verwijderen en te vervangen zijn door de eindgebruiker, met gangbaar gereedschap, en moeten reservebatterijen vijf jaar beschikbaar blijven (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 11).
De eerste drie zijn papierwerk en etiketten. De vierde is een wijziging in het productontwerp, en dat is de verplichting die het langst duurt om via een toeleveringsketen in Azië op te lossen.
| Datum | Wat geldt | Waar in de verordening |
|---|---|---|
| 18 augustus 2024 | CE-markering van de batterij, loodgrens van 0,01% | Artikel 17, bijlage I |
| 18 augustus 2025 | Producentenregistratie en bijdragen per lidstaat, symbool met doorgekruiste afvalcontainer | Hoofdstuk VIII, artikel 13, lid 4 |
| 18 augustus 2026 | Geharmoniseerd etiket, afhankelijk van de uitvoeringshandeling van de Commissie | Artikel 13, leden 1 en 10 |
| 18 februari 2027 | QR-code op de batterij, batterij door de gebruiker te verwijderen en te vervangen | Artikel 13, lid 6, artikel 11 |
2. Welke batterijen hieronder vallen
De verordening geldt voor elke batterij die op de EU-markt wordt gebracht, los of ingebouwd in een product, en deelt ze in vijf categorieën in: draagbaar, lichte vervoermiddelen (LMT), start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen (SLI), industrieel en elektrisch voertuig (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 1 en artikel 3).
Voor consumentenproducten is de relevante categorie de draagbare batterij: een verzegelde batterij van vijf kilogram of minder, die niet is ontworpen voor industrieel gebruik en geen EV-, LMT- of SLI-batterij is. Binnen die groep is een "draagbare batterij voor algemeen gebruik" een standaardformaat zoals AA, AAA, 9V, C, D of een knoopcel (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 3, punten 9 en 10).
Het praktische punt: het maakt niet uit of de batterij in een stuk speelgoed is gesoldeerd, los in de doos van een afstandsbediening zit of als tweepak AA-cellen wordt verkocht. In alle drie de gevallen wordt de batterij op de EU-markt gebracht, en in alle drie de gevallen heeft de partij die dat doet verplichtingen.
3. CE-markering en de loodgrens: van kracht sinds augustus 2024
Batterijen dragen sinds 18 augustus 2024 een CE-markering. Voor die datum kende de Batterijenrichtlijn helemaal geen conformiteitsbeoordeling. Daarom bevatten zoveel productdossiers van voor 2024 wel een testrapport voor het product, maar niets voor de cel die erin zit.
Wat CE-markering op een batterij in de praktijk betekent: de batterijfabrikant heeft een conformiteitsbeoordeling uitgevoerd, technische documentatie opgesteld en een EU-conformiteitsverklaring ondertekend, en bewaart beide tien jaar (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikelen 17, 18 en 38). De batterij draagt de CE-markering, een type- of batchnummer en de naam en het adres van de fabrikant, op de batterij zelf of, als dat niet kan, op de verpakking of in de begeleidende documenten.
Op dezelfde datum ging een loodgrens in: een draagbare batterij mag niet meer dan 0,01 gewichtsprocent lood bevatten. Zink-luchtknoopcellen zijn vrijgesteld tot 18 augustus 2028. Kwik en cadmium waren al beperkt, tot 0,0005% en 0,002% (bron: Verordening (EU) 2023/1542, bijlage I).
Voor een importeur van kant-en-klare producten komt dit neer op één vraag aan de fabriek, te stellen voor de aanbetaling: welke cel zit in dit product, wie heeft die gemaakt, en kun je mij de EU-conformiteitsverklaring van die cel sturen? Een producttestrapport volgens IEC 62133 of een UN 38.3-transporttest is nuttig, maar het is niet de verklaring. Kan de fabriek de celfabrikant niet noemen, dan is dat het moment om te stoppen, niet nadat de container is aangekomen.
4. Etiketten: wat er verandert op 18 augustus 2026 en 18 februari 2027
Artikel 13 van de verordening stapelt drie etiketeisen op elkaar.
Het symbool voor gescheiden inzameling, de doorgekruiste afvalcontainer, is verplicht sinds 18 augustus 2025 en volgt de maatregels van bijlage VI deel B: minimaal 3% van het grootste oppervlak van de batterij, tot 5 bij 5 centimeter. Batterijen met meer dan 0,002% cadmium of 0,004% lood dragen het chemische symbool Cd of Pb onder de container (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 13, leden 4 en 5, bijlage VI).
Het geharmoniseerde etiket met algemene informatie geldt vanaf 18 augustus 2026: fabrikant, batterijcategorie, plaats en datum van fabricage, gewicht, capaciteit, chemie en gevaarlijke stoffen (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 13, lid 1, en bijlage VI deel A). De verordening koppelt deze datum aan een uitvoeringshandeling van de Commissie die het format vastlegt: het etiket geldt vanaf 18 augustus 2026 of 18 maanden nadat die handeling in werking treedt, als dat later is (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 13, lid 10). Op het moment van schrijven had de Commissie begin 2026 over het format geconsulteerd, maar voor zover uit openbare bronnen blijkt de handeling nog niet vastgesteld. De datum van augustus 2026 is in de praktijk dus opgeschoven. De informatie zelf staat niet ter discussie, alleen de opmaak. Maak het artwork met de velden van bijlage VI deel A nu klaar en pas het format aan zodra de handeling er is.
Vanaf 18 februari 2027 draagt elke batterij een QR-code die toegang geeft tot de etiketinformatie en de conformiteitsverklaring (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 13, lid 6). Voor een draagbare batterij is dat een link naar een webpagina, geen batterijpaspoort; het paspoort geldt alleen voor LMT-, EV- en grote industriële batterijen.
Is de batterij te klein voor het etiket, dan gaat de informatie op de verpakking en in de begeleidende documenten (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 13, lid 7). Voor een product met een ingebouwde batterij betekent dat de productdoos en de handleiding. Het etiketwerk komt dus op hetzelfde artworkbestand terecht als de GPSR-informatie en de verpakkingsregels.
5. De verwijderbaarheidsregel van 18 februari 2027
Dit is de verandering die het meest telt voor wie kant-en-klare elektronica inkoopt, en de verandering met de minste speelruimte.
Vanaf 18 februari 2027 moet elk product met een draagbare batterij zo zijn ontworpen dat de eindgebruiker de batterij op elk moment tijdens de levensduur van het product kan verwijderen en vervangen (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 11, lid 1). "Gemakkelijk te verwijderen" betekent met in de handel verkrijgbaar gereedschap en zonder schade aan het product of de batterij; geen speciaal gereedschap tenzij het gratis bij het product wordt geleverd, geen hitte, geen oplosmiddelen (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 11, lid 1, en richtsnoeren van de Commissie C/2025/214). "Gemakkelijk te vervangen" betekent dat een compatibele batterij het product werkend houdt en dat batterijen als reserveonderdeel beschikbaar blijven, tegen een redelijke prijs, tot minstens vijf jaar nadat het laatste exemplaar van het model op de markt is gebracht (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 11, lid 7).
De verplichting ligt bij de partij die het product op de markt brengt. Ontwerpt de fabriek in Shenzhen het product en zet jij er je merk op en verkoop je het in de EU, dan ben jij dat.
Er zijn twee uitzonderingen, en ze zijn smal. Producten die zijn ontworpen voor een omgeving met regelmatig spatwater, waterstralen of onderdompeling, zoals een elektrische tandenborstel of een scheerapparaat, mogen een batterij hebben die alleen door een onafhankelijke vakman te verwijderen is, mits verwijdering door de gebruiker de veiligheid in gevaar zou brengen (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 11, lid 2). En producten waarbij een ononderbroken stroomvoorziening nodig is voor de veiligheid of de integriteit van gegevens, zoals bepaalde medische hulpmiddelen en betaalterminals, zijn vrijgesteld (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 11, lid 3). Goedkope oordopjes, kinderspeelgoed met een lithiumcel, een LED-tafellamp of een massagegun vallen onder geen van beide.
De richtsnoeren van de Commissie over dit artikel zijn op 10 januari 2025 gepubliceerd en zijn het lezen waard als je iets met een oplaadbare cel verkoopt. Ze omschrijven de eindgebruiker als een volwassene zonder bijzondere vaardigheden of kwalificaties, en ze beschrijven wat onder "gangbaar gereedschap" valt (bron: Europese Commissie, Richtsnoeren over de verwijderbaarheid en vervangbaarheid van draagbare batterijen, C/2025/214).
De regel geldt voor exemplaren die vanaf 18 februari 2027 op de markt worden gebracht. Voorraad die voor die datum al in de EU is, mag worden uitverkocht. Alles wat daarna binnenkomt moet voldoen. Het ontwerpgesprek met de fabriek moet dus de komende maanden plaatsvinden, niet in januari 2027.
6. Registratie en bijdragen: producentenverantwoordelijkheid per land
Sinds 18 augustus 2025 gelden de afvalregels van de verordening, en die volgen dezelfde logica als verpakkingen en WEEE: wie een batterij als eerste in een lidstaat op de markt brengt, is daar producent, registreert zich in het nationale producentenregister, rapporteert hoeveelheden en betaalt voor inzameling en recycling (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikelen 55 en 56). Een batterij in een product telt mee.
Een producent die niet in de lidstaat is gevestigd, moet daar voor deze verplichtingen een gemachtigde aanwijzen. Voor een verkoper die aan consumenten in meerdere landen levert, is dit dus een klus per land, precies zoals bij verpakkingen (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 3, punt 48, en artikel 56). In Nederland loopt de registratie via Stibat, in Duitsland via het register van stiftung ear onder het Batteriegesetz, in Frankrijk via de eco-organisaties Corepile en Screlec.
De inzameldoelen achter deze bijdragen lopen op: 45% van de afgedankte draagbare batterijen eind 2023, 63% eind 2027 en 73% eind 2030 (bron: Verordening (EU) 2023/1542, artikel 59). Lidstaten worden gedwongen het gat te dichten, en die druk komt terecht in de bijdragen die producenten betalen.
Regel je al per land de registraties voor verpakkingen en WEEE, dan zijn batterijen een derde stroom naast die twee, en is het logisch om ze samen op te zetten. Voor verpakkingen regelen we de EPR-registratie in Duitsland en Frankrijk. Verkoop je daar en heb je ook een batterijregistratie nodig, vraag het ons en we vertellen je wat er mogelijk is.
7. Wat je de fabriek vraagt voordat je bestelt
Het meeste werk hierboven zit stroomopwaarts. Dit is de lijst die je met een leverancier doorloopt voordat je een product met een batterij bevestigt.
- Welke cel zit in het product, wie maakt die, en kunnen ze de EU-conformiteitsverklaring en de technische CE-documentatie van die cel sturen?
- Draagt de cel de CE-markering, een batchnummer en de gegevens van de fabrikant, of staat die informatie op de verpakking?
- Wat is het lood-, cadmium- en kwikgehalte, met het testrapport dat dit aantoont?
- Staat het symbool met de doorgekruiste afvalcontainer op de batterij in de vereiste maat, of op de verpakking als de batterij te klein is?
- Kan de eindgebruiker de batterij verwijderen en vervangen zonder hitte, oplosmiddelen of speciaal gereedschap? Vraag om foto's van het batterijvak, niet om een ja.
- Levert de fabriek dezelfde batterij vijf jaar als reserveonderdeel, en tegen welke prijs?
- Welke etiketvelden uit bijlage VI deel A kan de fabriek nu al drukken, zodat het artwork klaarligt als het format vaststaat?
Een fabriek die deze zeven vragen schriftelijk beantwoordt, is een fabriek waarmee je een technisch dossier kunt opbouwen. Een fabriek die antwoordt met "CE OK" is dat niet.
De batterijvragen horen in dezelfde ronde als de rest van de productcontrole. Bij een product compliance check voor de EU voor de aanbetaling worden ze gesteld, samen met GPSR, verpakking en etikettering.
8. Conclusie
De Batterijenverordening raakt importeurs van consumentenproducten via de batterij in het product, en doet dat in vier stappen: CE-markering en de loodgrens sinds 2024, producentenregistratie sinds 2025, het geharmoniseerde etiket vanaf 2026 zodra het format vaststaat, en door de gebruiker vervangbare batterijen vanaf 18 februari 2027. De eerste drie zijn documenten en artwork. De laatste is een ontwerpwijziging die met de fabriek moet worden afgesproken voor de volgende productierun.
Zet de zeven vragen hierboven nu in je leverancierschecklist, en zie een vastgelijmde cel in een nieuw product als reden om een andere leverancier te zoeken.
Weet je niet zeker of de producten die je verkoopt onder de verwijderbaarheidsregel vallen? Stuur ons de productpagina of de specificatie van de leverancier via de contactpagina en we vertellen je waar je staat.
Bronnen
- Verordening (EU) 2023/1542 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2023 inzake batterijen en afgedankte batterijen, tot wijziging van Richtlijn 2008/98/EG en Verordening (EU) 2019/1020 en tot intrekking van Richtlijn 2006/66/EG. Artikelen 1, 3, 11, 13, 17, 18, 38 tot en met 41, 54 tot en met 59, 96; bijlage I; bijlage VI. PB L 191, 28 juli 2023.
- Europese Commissie, Richtsnoeren over de verwijderbaarheid en vervangbaarheid van draagbare batterijen en LMT-batterijen door eindgebruikers of onafhankelijke marktdeelnemers, C/2025/214, gepubliceerd 10 januari 2025.
- Verordening (EU) 2025/1561 van 18 juli 2025 tot wijziging van Verordening (EU) 2023/1542 wat betreft de toepassingsdatum van de zorgvuldigheidsverplichtingen (uitgesteld tot 18 augustus 2027).
- CMS, EU Sustainable Batteries Regulation: where are we now?, november 2025.
- European Portable Battery Association (EPBA), EU Batteries Regulation timeline.
- Prodlaw, toelichting voor importeurs: EU Battery Regulation, removability and replaceability requirements explained, februari 2025.
