In 2025 zijn er ongeveer zes miljard artikelen in het vrije verkeer gebracht in de EU, drie keer zoveel als in 2022, en zakte het controlepercentage naar 65 artikelen per miljoen ingevoerde artikelen (bron: Europese Commissie, E-commerce product compliance and safety). Die twee getallen samen verklaren het jaar waarin we zitten. Het volume groeide harder dan de capaciteit om te controleren, dus de controles die er zijn worden gericht in plaats van gespreid.
We treden op als EU-gemachtigde voor meer dan tweehonderd merken van buiten de Europese Unie, en het gevolg daarvan zien we al in onze mailbox. Een zending wordt tegengehouden, en de vraag die bepaalt hoe lang hij daar blijft liggen gaat nooit over het product, maar over het dossier.
Dat is precies wat de meeste verkopers verkeerd om hebben. De douane hoeft niet te bewijzen dat jouw product onveilig is om het tegen te houden. Die hoeft alleen vast te stellen dat het papierwerk niet compleet is.
1. Wat er in 2026 aan de grens is veranderd
Er zijn twee dingen veranderd, en ze werken op elkaar in.
Het eerste is de vrijstelling van douanerechten. Op 11 februari 2026 gaf de Raad definitief groen licht voor nieuwe regels voor kleine pakketten, waarmee de vrijstelling voor zendingen onder de 150 euro verdwijnt. Daarvoor in de plaats komt een tijdelijk vast recht van 3 euro, geheven per categorie artikelen in een pakket, bepaald aan de hand van de tariefonderverdeling. Het geldt van 1 juli 2026 tot 1 juli 2028, wanneer de EU customs data hub het naar verwachting overneemt (bron: Raad van de EU, persbericht van 11 februari 2026).
Het tweede is gerichte controle. In 2025 draaide de Commissie een Priority Control Area op de invoer via e-commerce, met 27 douaneautoriteiten en 108 markttoezichthouders, in twee fases: april tot juni, en oktober tot december (bron: Europese Commissie).
Lees die twee samen en je ziet de verschuiving. Het tijdelijke recht wordt per tariefonderverdeling geheven, dus een pakket moet nu worden omschreven tot op de categorie van elk artikel erin. Dat is een detailniveau waarop een controleoperatie kan filteren, en de operatie van 2025 laat zien dat de autoriteiten filteren.
2. Wat die controles hebben gevonden
In elke categorie waarvoor de Commissie een cijfer publiceerde, is meer dan de helft van de gecontroleerde producten afgekeurd, en dat is de reden dat ze een tweede fase draaide in plaats van te stoppen na de eerste.
In de eerste fase, op speelgoed en kleine elektronica, voldeed meer dan de helft van de gecontroleerde producten niet aan de EU-regels, en van de producten die naar het lab gingen bleek 84 procent gevaarlijk. De genoemde risico's waren verstikking door inslikken, elektrische schokken, blootstelling aan chemische stoffen en zuurstofgebrek (bron: Europese Commissie).
De tweede fase verbreedde de reikwijdte. Bijna 6000 stuks cosmetica zijn gecontroleerd, waarvan 65 procent niet voldeed. Ruim 2000 stuks persoonlijke beschermingsmiddelen zijn gecontroleerd, waarvan 60 procent niet voldeed. Bijna 3500 stuks voedingssupplementen zijn gecontroleerd, met de Verenigde Staten, China en het Verenigd Koninkrijk als belangrijkste herkomstlanden van de afgekeurde exemplaren. In totaal ging het in de tweede fase om 11 338 stuks. De operatie richtte zich op vier grote marktplaatsen, die samen meer dan 90 procent van de zendingen met lage waarde vertegenwoordigen (bron: Europese Commissie).
Zulke afkeurpercentages leiden niet tot minder controles. Ze leiden tot beter gerichte controles, en tot meer druk op de marktplaatsen om hun eigen verkopers te filteren voordat de goederen ooit verzonden worden.
Verkoop je een van die categorieën in de EU, dan is de eerlijke lezing dat in jouw categorie meer dan de helft van de gecontroleerde producten is afgekeurd. Jouw taak is laten zien dat die van jou bij de andere helft hoort.
3. Waarom de douane een pakket stopt voordat iemand het product test
De douane stopt een pakket op zijn documenten omdat de wet dat voorschrijft, en de gronden staan in één artikel. Het loont om dat nummer te kennen, want het verklaart elke brief over een tegengehouden zending die je ooit krijgt.
Artikel 26, lid 1 van Verordening (EU) 2019/1020 verplicht de grensautoriteiten de vrijgave voor het vrije verkeer te schorsen als zij onder meer vaststellen dat het product niet vergezeld gaat van de documentatie die het Unierecht vereist, of dat er redelijke twijfel bestaat over de echtheid, juistheid of volledigheid van die documentatie. Hetzelfde lid dekt producten die niet gemarkeerd of geëtiketteerd zijn zoals vereist, een CE-markering die vals of misleidend is aangebracht, en een ontbrekende of niet te achterhalen marktdeelnemer volgens artikel 4, lid 4 (bron: Verordening (EU) 2019/1020, artikel 26).
Let op wat er niet in die lijst staat. Niemand hoeft iets te hebben getest. Niemand hoeft een gebrek te hebben gevonden. Een onvolledig document, of een document waar twijfel over bestaat, is op zichzelf al genoeg.
Er is een vijfde grond, en die is ruim: elke andere reden om aan te nemen dat het product niet voldoet of een ernstig risico vormt. Dat is de grond waarop een gerichte controle uitkomt.
4. De vier werkdagen die over een geschorste zending beslissen
Een geschorst pakket wordt weer vrijgegeven als er binnen vier werkdagen niets gebeurt, en vrijwel niemand aan de verkoperskant weet dat die klok loopt.
Artikel 27 zegt dat een geschorst product wordt vrijgegeven voor het vrije verkeer wanneer aan alle overige eisen is voldaan en aan een van twee voorwaarden: binnen vier werkdagen na de schorsing hebben de markttoezichthouders de grensautoriteiten niet gevraagd de schorsing te handhaven, of die autoriteiten zijn geïnformeerd over goedkeuring voor vrijgave (bron: Verordening (EU) 2019/1020, artikel 27).
In de praktijk heb je dus vier werkdagen waarin iemand een dossier kan produceren. Bestaat het dossier en kan het dezelfde dag verstuurd worden, dan eindigen de meeste schorsingen geruisloos. Moet het worden opgevraagd bij een fabriek in een andere tijdzone waar er nooit eerder om is gevraagd, dan sluit het venster terwijl je nog op een mail wacht.
Hetzelfde artikel voegt er een regel aan toe die makkelijk te missen is en die je kunt citeren tegen iedereen die een vrijgegeven zending als bewijs van iets beschouwt: vrijgave voor het vrije verkeer geldt niet als bewijs van overeenstemming met het Unierecht.
Verschijnt het dossier niet, dan geldt artikel 28. De markttoezichthouders eisen dan dat de goederen niet worden vrijgegeven en dat er een vermelding in het geautomatiseerde douanesysteem komt: "Gevaarlijk product, vrijgave voor het vrije verkeer niet toegestaan" bij een ernstig risico, of "Product niet conform, vrijgave voor het vrije verkeer niet toegestaan" bij niet-naleving (bron: Verordening (EU) 2019/1020, artikel 28).
Die vermelding staat in een systeem waar jouw volgende zendingen ook doorheen gefilterd worden.
5. Wie er op het product genoemd moet staan en voor welke producten
Op het product zelf moeten de naam en het adres staan van een marktdeelnemer binnen de EU, maar alleen voor de productgroepen die de wet opsomt, en juist in die lijst zit de meeste verwarring.
Artikel 4, lid 1 van Verordening (EU) 2019/1020 zegt dat een product dat onder de wetgeving in lid 5 valt alleen in de handel mag worden gebracht als er een in de Unie gevestigde marktdeelnemer is die verantwoordelijk is voor de taken in lid 3. Die marktdeelnemer is de fabrikant in de EU, de importeur, een gemachtigde met een schriftelijk mandaat, of een fulfilmentdienstverlener wanneer geen van de andere drie in de Unie gevestigd is (bron: Verordening (EU) 2019/1020, artikel 4).
Lid 4 eist vervolgens dat de naam en contactgegevens van die marktdeelnemer, inclusief een postadres, vermeld staan op het product, op de verpakking, op het pakket of op een begeleidend document. Dat is de eis die artikel 26, lid 1, punt d aan de grens afdwingt.
Het addertje zit in lid 5. Artikel 4 geldt alleen voor een opgesomde set wetgeving: speelgoed, machines, persoonlijke beschermingsmiddelen, radioapparatuur, elektromagnetische compatibiliteit, laagspanning, RoHS, gasapparaten, bouwproducten en enkele andere. Speelgoed, kleine elektronica en beschermingsmiddelen, drie van de vier categorieën uit de controleoperatie, vallen er dus volledig onder. Cosmetica niet; die heeft een eigen verantwoordelijke persoon onder de cosmeticaverordening. Voedingssupplementen vallen weer onder het levensmiddelenrecht.
Een gemengd assortiment verkopen betekent dat je onder meerdere van die regimes tegelijk valt, en het document dat aan het ene voldoet, voldoet niet aan het andere.
6. Waar de GPSR dekt wat geen richtlijn benoemt
Voor een algemeen consumentenproduct dat geen specifieke richtlijn dekt, staat dezelfde eis in de GPSR.
Artikel 16, lid 1 van Verordening (EU) 2023/988 bepaalt dat een product niet in de handel mag worden gebracht tenzij er een in de Unie gevestigde marktdeelnemer is die verantwoordelijk is voor de taken in artikel 4, lid 3 van Verordening (EU) 2019/1020 (bron: Verordening (EU) 2023/988, artikel 16). Dat is dezelfde takenlijst, bereikt via een andere deur.
En het dossier erachter is dat uit artikel 9, lid 2 van de GPSR: een interne risicoanalyse en technische documentatie, tien jaar bewaard en op verzoek beschikbaar voor de markttoezichthouders.
Onder welk regime jouw product ook valt, de grens vraagt dus om dezelfde twee dingen: een partij binnen de EU die antwoordt, en documentatie die die partij kan overleggen. Onze dienst EU-gemachtigde dekt het eerste. De dienst technisch dossier dekt het tweede, en vertelt je welke van jouw producten samen in één dossier kunnen.
7. Waarom 65 controles per miljoen geen geruststelling is
Een controlepercentage van 65 per miljoen oogt als een kleine kans, en op zichzelf gelezen is dat ook zo: zes miljard artikelen, 65 controles per miljoen, minder dan tien weigeringen per miljoen.
Twee dingen bederven die lezing.
Het eerste is dat het risico niet gelijk verdeeld is. Een controleoperatie die in een categorie meer dan de helft afkeurt, blijft in die categorie niet op dezelfde intensiteit staan. En nu e-commercepakketten meer dan 97 procent van alle zendingen naar de EU uitmaken (bron: Europese Commissie), is de data waarmee ze die controles richten beter dan ooit.
Het tweede is dat de schorsing zelf niet het dure deel is. Het dure deel is wat een schorsing blootlegt. Een schorsing onder artikel 26 legt jouw documentatie op tafel bij een markttoezichthouder, en die houdt het niet bij het pakket dat voor hem ligt. Hetzelfde tekort aan dossiers dat één zending stopt, geldt voor alles wat je al verkocht hebt.
Dat raakt direct de aansprakelijkheidskant. Vanaf 9 december 2026 kan een ontbrekend technisch dossier in de rechtszaal worden gebruikt als bewijs dat een product gebrekkig was, wat we uiteenzetten in ons artikel over het technisch dossier en REACH. Een schorsing aan de grens is hoe de meeste bedrijven erachter komen dat ze dat probleem hebben, en dan ligt het product al in de markt.
8. Wat je klaar moet hebben voor je volgende zending
Dit is de lijst die wij aflopen als we een dossier openen voor een nieuw merk. Niets ervan kost veel tijd als de documenten bestaan, en alles ervan kost tijd als ze er niet zijn.
- De naam en het postadres van jouw EU-marktdeelnemer, gedrukt op het product, de verpakking, het pakket of een begeleidend document.
- De EU-conformiteitsverklaring voor elk product dat onder wetgeving valt die er een eist, ondertekend en met de juiste normen erin.
- De technische documentatie, of een duidelijke opgave van welke van jouw producten één dossier delen en waarom.
- Testrapporten van het afgewerkte artikel, met datums en de normen waartegen is getest.
- Een mandaat voor jouw gemachtigde, op papier, dat de gemachtigde op verzoek kan tonen.
- Een persoon met naam, bereikbaar op een werkdag in de EU, die dit alles binnen vier werkdagen kan versturen.
- Etikettering en markering gecontroleerd tegen het echte product, niet tegen het ontwerpbestand.
Punt zes is het punt dat meestal ontbreekt, en het is het goedkoopste om te herstellen. Vier werkdagen zijn niet lang als het antwoord eerst door een fabriek moet.
Wil je hulp bij het lezen van wat je leverancier heeft gestuurd, plan dan een kort gesprek en we lopen samen één productdossier door.
9. Wat je deze maand kunt doen
Begin bij de categorieën, niet bij het papierwerk. Verkoop je speelgoed, kleine elektronica, cosmetica of persoonlijke beschermingsmiddelen, dan verkoop je in de categorieën die de operatie van 2025 heeft gekozen, en die ze opnieuw zal kiezen.
Controleer daarna één zending alsof hij was tegengehouden. Neem een recente order en kijk hoe lang het echt duurt om de verklaring, de technische documentatie en het testrapport te produceren. Meet het in uren. Dat getal is jouw werkelijke blootstelling, niet het controlepercentage.
Is het antwoord dat niemand het dossier heeft, beslis dan nu of je laat testen, vervangt of het gat accepteert, en leg die beslissing vast. Verkoop je via een marktplaats, dan zet onze pagina over verkopen op Amazon in de EU uiteen welke documenten bij welke stap horen.
De controles worden niet soepeler. Maar een pakket dat met een compleet dossier aankomt, is helemaal geen compliance-probleem. Het is een pakket.
Kom je liever niet aan de grens achter welk dossier je mist, stuur ons dan één productdossier en we vertellen je wat erin zit en wat niet.
Bronnen
- Europese Commissie, Taxation and Customs Union, E-commerce product compliance and safety: invoervolumes 2022 tot 2025, het controlepercentage van 2025, het aandeel e-commercepakketten in het totaal aantal zendingen, en de resultaten van de Priority Control Area van 2025 in beide fases. Geraadpleegd op 21 september 2026
- Raad van de Europese Unie, persbericht van 11 februari 2026, Council gives final green light to new customs duty rules for small parcels: het einde van de vrijstelling onder 150 euro, het tijdelijke vaste recht van 3 euro per categorie artikelen, en de looptijd van 1 juli 2026 tot 1 juli 2028
- Verordening (EU) 2019/1020 betreffende markttoezicht en conformiteit van producten: artikel 4 (taken van marktdeelnemers, en de producten waarop het van toepassing is), artikel 26 (schorsing van de vrijgave voor het vrije verkeer), artikel 27 (vrijgave voor het vrije verkeer en de voorwaarde van vier werkdagen), artikel 28 (weigering van de vrijgave voor het vrije verkeer)
- Verordening (EU) 2023/988 inzake algemene productveiligheid: artikel 9, lid 2 (interne risicoanalyse en technische documentatie), artikel 16, lid 1 (verantwoordelijke marktdeelnemer in de Unie)
