"Welke test heb ik nodig voor de EU?" klinkt als een eenvoudige vraag voor een verkoper die in China, Vietnam of India inkoopt. Het eerlijke antwoord is dat er niet één EU-producttest bestaat. De EU-wetgeving stelt eisen per productgroep, zoals grenswaarden voor chemische stoffen in sieraden of elektrische veiligheid voor een lamp, en een laboratoriumtest is de gebruikelijke manier om te laten zien dat je product daaraan voldoet. Welke test je nodig hebt, hangt dus volledig af van wat je verkoopt.
Daarom zegt het antwoord van een leverancier "ja, we hebben CE-testrapporten" ook zo weinig. Een rapport bewijst alleen iets voor het product, de norm en de eis die erin staan. Dit artikel laat zien welke EU-regels gelden voor de productgroepen waarvoor we testen aanbieden, welke tests daarbij horen en hoe je nagaat of een rapport dat je al hebt iets waard is.
- Een labtest is iets anders dan inspectie of certificering
- Welke EU-regels bepalen welke producttest je nodig hebt
- Producten zonder verplichte test
- Hoe een bruikbaar testrapport eruitziet
- Wanneer je test en hoe vaak
- Checklist voor producttesten in de EU
Een labtest is iets anders dan inspectie of certificering
Verkopers gebruiken deze woorden vaak door elkaar, maar ze beantwoorden verschillende vragen.
Een inspectie, zoals een pre shipment inspection, controleert of de goederen kloppen met je order en specificatie: afmetingen, werking, afwerking, verpakking en etikettering. Een inspecteur doet dat in de fabriek, meestal op een steekproef volgens de AQL-tabellen, en een inspectie zegt niets over chemie of elektrische veiligheid. Ons artikel over de AQL-tabel legt uit hoe die steekproef werkt.
Een laboratoriumtest toetst je product aan een norm of een wettelijke grenswaarde: hoeveel nikkel een ring afgeeft, of de kleine onderdelen van speelgoed in een testcilinder passen, of een lader veilig blijft bij overbelasting. De uitkomst is een testrapport.
Certificering door een aangemelde instantie (notified body) is alleen voor sommige productgroepen verplicht, zoals beschermingsmiddelen in de hogere risicocategorieën. Een aangemelde instantie is een organisatie die door een EU-land is aangewezen om onder een bepaalde wet de conformiteit te beoordelen, en die bovenop de testrapporten een certificaat afgeeft. Bij de meeste consumentenproducten beoordeelt de fabrikant de conformiteit zelf en ondertekent hij een EU-conformiteitsverklaring. Ons artikel over aangemelde instanties en CE-markering legt uit wanneer je er een nodig hebt.
Welke EU-regels bepalen welke producttest je nodig hebt
De tabel hieronder gaat over de productgroepen waarvoor we testen aanbieden. Het is een vertrekpunt, geen volledige lijst: één product kan onder meerdere wetten tegelijk vallen. Draadloos speelgoed met een batterij moet bijvoorbeeld voldoen aan de speelgoedregels, de radioregels en de batterijregels.
| Productgroep | Belangrijkste EU-regels | Gebruikelijke tests | Wie beoordeelt de conformiteit |
|---|---|---|---|
| Speelgoed (producten die ontworpen of bestemd zijn om te worden gebruikt bij het spelen door kinderen jonger dan 14 jaar) | Speelgoedrichtlijn 2009/48/EG | EN 71-1 (mechanisch en fysisch), EN 71-2 (ontvlambaarheid), EN 71-3 (migratie van bepaalde elementen); EN 62115 voor elektrisch speelgoed | Fabrikant; een aangemelde instantie (EG-typeonderzoek) als geharmoniseerde normen ontbreken, niet of maar deels zijn toegepast, of in de andere gevallen van artikel 19, lid 3 |
| Elektrische producten op netspanning | Laagspanningsrichtlijn 2014/35/EU (vanaf 50 V wisselspanning of 75 V gelijkspanning), EMC-richtlijn 2014/30/EU, RoHS-richtlijn 2011/65/EU | Elektrische veiligheid volgens de productnorm, elektromagnetische compatibiliteit, screening op RoHS-stoffen | Fabrikant |
| Producten met wifi, bluetooth of een andere radioverbinding | Radioapparatuurrichtlijn 2014/53/EU, plus RoHS | Radio-, EMC- en veiligheidstests; cyberbeveiliging (EN 18031) voor apparaten met internetverbinding | Fabrikant; een aangemelde instantie als geharmoniseerde normen niet of maar deels zijn toegepast, of als je steunt op de delen van EN 18031 die de EU met beperkingen heeft gepubliceerd |
| Sieraden | REACH, bijlage XVII, posten 23 (cadmium), 27 (nikkel) en 63 (lood) | Nikkelafgifte (EN 1811, na EN 12472 bij gecoate artikelen), gehalte aan lood en cadmium | Fabrikant |
| Kleding en textiel | Textielverordening (EU) nr. 1007/2011, REACH bijlage XVII | Vezelsamenstelling, azokleurstoffen (post 43), andere beperkte stoffen; EN 14682 voor koorden en trekkoorden aan kinderkleding | Fabrikant |
| Schoenen | Etiketteringsrichtlijn schoeisel 94/11/EG, REACH bijlage XVII | Chroom VI in leer (post 47), andere beperkte stoffen | Fabrikant |
| Persoonlijke beschermingsmiddelen | PBM-verordening (EU) 2016/425 | Prestatietests volgens de productnorm, zoals EN 1078 voor fietshelmen | Categorie I: fabrikant; categorieën II en III: aangemelde instantie |
| Kaarsen en geurstokjes | GPSR, plus de CLP-verordening, die afhankelijk van de gebruikte geurstoffen gevaren- of allergenenvermelding kan vereisen | Kaarsen: EN 15493 (brandveiligheid), EN 15494 (veiligheidsetiket), EN 15426 (roet). Geurstokjes: CLP-indeling en etikettering, lekdichtheid en verpakking | Fabrikant |
Weet je niet zeker welke rijen voor je product gelden? Onze Product Compliance Check EU brengt de wetgeving, normen en documenten voor je product in kaart, ook waar een test nodig is, voordat je geld uitgeeft aan een laboratorium.
De Speelgoedrichtlijn wordt vervangen door Speelgoedverordening (EU) 2025/2509, die geldt vanaf 1 augustus 2030. Een product met een batterij moet ook voldoen aan Batterijenverordening (EU) 2023/1542, waarvan de verplichtingen over meerdere jaren ingaan; zie de EU-batterijenverordening voor consumentenproducten. Keukengerei en andere artikelen die met levensmiddelen in contact komen, vallen onder aparte regels voor levensmiddelencontact (Verordening (EG) nr. 1935/2004, plus specifieke regels zoals Verordening (EU) nr. 10/2011 voor kunststoffen), met migratietests en een verklaring van overeenstemming.
Cosmetica volgen een andere route. Ze worden niet vrijgegeven met alleen een labtest, maar met een veiligheidsrapport van een gekwalificeerde veiligheidsbeoordelaar; dat leggen we uit in ons artikel over het CPSR.
Producten zonder verplichte test
Voor veel consumentenproducten noemt geen enkele wet een specifieke test: een fotolijst, een telefoonhoesje, een tuinbeeld. Ze vallen onder de verordening inzake algemene productveiligheid (GPSR), die een veilig product en een interne risicoanalyse vraagt voordat je verkoopt, maar geen bepaalde laboratoriumtest.
Dat betekent niet dat testen nooit nodig is. De technische documentatie moet waar dat passend is een analyse bevatten van de mogelijke risico's en de gekozen oplossingen, inclusief de uitkomst van eventuele testrapporten (artikel 9, lid 2, GPSR). En een product dat voldoet aan een Europese norm die in het Publicatieblad is bekendgemaakt, geldt als veilig voor de risico's die die norm dekt (artikel 7, lid 1).
In de praktijk volgt de test uit de risicoanalyse: laat die zien dat een geverfd oppervlak lood kan bevatten of dat een stoel kan omvallen, dan toon je met een test aan dat je het hebt opgelost.
Ons artikel over de GPSR-risicobeoordeling werkt die analyse uit aan de hand van een voorbeeld.
Hoe een bruikbaar testrapport eruitziet
Vaak is het probleem niet een ontbrekend rapport, maar een rapport dat niet past. Controleer zes dingen voordat je een rapport van je leverancier in je technische documentatie opneemt:
- Het product klopt: hetzelfde model, dezelfde materialen, dezelfde kleuren. Een rapport voor de rode uitvoering zegt niets over een ander pigment in de blauwe.
- De norm is actueel en is de norm die voor je product geldt, met het jaar van de uitgave op het rapport.
- Het laboratorium is geaccrediteerd voor die test. Testlaboratoria worden geaccrediteerd volgens ISO/IEC 17025; op het accreditatiecertificaat staat welke tests eronder vallen.
- Het rapport geeft per eis een duidelijke uitslag, 'voldoet' of 'voldoet niet', en niet alleen een samenvatting.
- Er staan foto's in van het geteste monster, zodat je ziet dat het om jouw product gaat.
- De aanvrager en de fabrikant op het rapport passen bij je toeleveringsketen, en het rapport is bij het laboratorium na te gaan.
Veel rapporten voldoen niet aan een van deze punten: ze zijn verouderd, onvolledig, sluiten niet aan op de EU-regels, gaan over een ander product of zijn in sommige gevallen gewoon niet echt. Twijfel je? Onze Test Report Review controleert of je bestaande rapporten geschikt zijn voor de EU voordat je erop vertrouwt.
Wanneer je test en hoe vaak
Het beste moment is als de materialen vastliggen maar de massaproductie nog niet is begonnen, met pre-productiemonsters die met de definitieve materialen op de eigen productielijn van de fabriek zijn gemaakt. Op dat moment kun je nog een materiaal of leverancier wijzigen zonder dat een zending vertraging oploopt. Wij regelen de tests in Azië, dicht bij de plek waar het product wordt gemaakt. Zo zijn monsters makkelijker te verzamelen en los je problemen op voordat de goederen vertrekken.
Een testrapport heeft geen vaste geldigheidsduur, maar het is alleen bruikbaar zolang het overeenkomt met wat je verkoopt. Test opnieuw als je een materiaal, onderdeel, kleurstof of fabriek wijzigt, als de norm wordt herzien of als een klacht wijst op een risico dat de oorspronkelijke test niet dekte. Sommige verkopers testen ook op vaste momenten opnieuw bij producten met een bekend chemisch risico, zoals sieraden of kinderkleding.
Wil je een test laten regelen? Stuur ons je productgegevens via onze testpagina's, bijvoorbeeld speelgoedtesten (EN 71), elektronicatesten, sieradentesten of textieltesten, dan stellen we een testplan en een offerte voor je product op.
Checklist voor producttesten in de EU
- Zet elke functie en elk materiaal van je product op een rij: elektrisch, draadloos, batterij, huidcontact, contact met levensmiddelen, gebruik door kinderen.
- Koppel elk ervan aan de EU-regels in de tabel en de toelichting eronder, en houd er rekening mee dat er meerdere tegelijk kunnen gelden.
- Ga na of een aangemelde instantie nodig is, of dat de fabrikant de conformiteit zelf mag beoordelen.
- Laat bij producten die alleen onder de GPSR vallen de risicoanalyse bepalen welke tests nodig zijn.
- Controleer elk bestaand rapport op de zes punten hierboven voordat je erop vertrouwt.
- Test pre-productiemonsters met de definitieve materialen, voordat de massaproductie begint.
- Bewaar de rapporten bij je technische documentatie en test opnieuw na elke wijziging van materialen, onderdelen of fabriek.
Bronnen
- Richtlijn 2009/48/EG betreffende de veiligheid van speelgoed, artikelen 2 en 19, en Verordening (EU) 2025/2509 betreffende de veiligheid van speelgoed; Richtlijn 2014/35/EU (Laagspanningsrichtlijn); Richtlijn 2014/30/EU (EMC-richtlijn); Richtlijn 2014/53/EU (Radioapparatuurrichtlijn); Richtlijn 2011/65/EU (RoHS); Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/30 over cyberbeveiliging van radioapparatuur. EUR-Lex
- Verordening (EU) 2023/1542 betreffende batterijen en afgedankte batterijen.
- Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH), bijlage XVII, posten 23, 27, 43, 47 en 63.
- Verordening (EU) nr. 1007/2011 betreffende benamingen van textielvezels en etikettering; Richtlijn 94/11/EG betreffende de etikettering van schoeisel.
- Verordening (EU) 2016/425 betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen, artikelen 8 en 19 en bijlage I.
- Verordening (EG) nr. 1935/2004 en Verordening (EU) nr. 10/2011 inzake materialen voor contact met levensmiddelen.
- Verordening (EG) nr. 1272/2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels (CLP).
- Verordening (EU) 2023/988 inzake algemene productveiligheid (GPSR), artikelen 7, lid 1, en 9, lid 2.
- Geraadpleegd in oktober 2026.
